At last!

Sa wakas, may nagawa na ding nakakatuwa, sobrang tigas ng ulo niya, pero at least ngayon may nagawa na din siyang nagpapasaya kay mama at sa pamilya.

Resistance

“ To love is to suffer. To avoid suffering, one must not love. But then, one suffers from not loving. Therefore, to love is to suffer; not to love is to suffer; to suffer is to suffer. To be happy is to love. To be happy, then, is to suffer, but suffering makes one unhappy. Therefore, to be happy, one must love or love to suffer or suffer from too much happiness. ” - Love and Death

Religions

Other hate Muslims,Jewish,Christians and Catholic and etc.

Different religions,different name of Gods.

Before I said to myself, I really hate muslims, because manyak sila,walang galang at gusto nila palagi silang asa top, and they do such a horrible thing like Ji-had or holy war, stoning human woman to death sa public places, even man, pag nahuli nilang nagnakaw, pugutan ng ulo or bitayin sa public places, my dad is working on the middle east, umuwi siya noon sa Pilipinas,para magbakasyon, may pinanood siya sa king video noon, nakita ko kung pano bitayin yung mga lalaki sa public place, four guys, yung pang apat bata pa, sumisigaw, umiyak, I ask my dad, bakit sila bibitayin? Bakit yung isa umiyak? and then he told me, mga magnanakaw sila at yung sinasabi ng isa wala siyang kasalanan, napadaan lang siya, hindi niya kilala yung mga guys na kasama niya, and then binitay na sila, pero yung guy na sumisigaw na wala siyang kasalanan, buhay pa nung tinaggal yung rope, but then sinaksak siya.

My mom, may mga kaibigan siyang muslims, and they are nice but I really don't care and may nakusap akong matanda, nakakatuwa siyang kausap, driver siya ng service ng kapatid ko, his name is Ali or mang Ali.

Mang Ali, is a muslim too, he told me na ayaw niya yung mga ginagawa ng mga kapwa muslim niya, kasi ang totoong muslim hindi daw nanakit, depende na lang daw talaga sa tao yun, yung iba ginagamit pa daw yung Qu'ran. I ask him "totoo ba yung Ji-had?" and he told me "totoo yun, pero hindi dapat yun ginagamit sa pagpatay ng mga inosente, Ji-had ay holy war, ipinaglalaban mo ang Diyos mo, hindi yung sarili at ginagamit ito sa pagpatay." I said to myself parang crusaders, catholic crusaders.

Hindi naman relihiyon ang masama, ang mga taong hindi nakakaintindi sa salita ng Diyos ang masama. Ang mga tao ang masama, ginagamit lang nila ang relihiyon. Sad but true.

Just run !!

you better run fucking retard, 'coz I'm coming, Athena is back, and I'm gonna bring you to crime zone. Just run

Sunny sunday

Sunday morning, nice clear blue sky, me and my family went to Eco Park or La Mesa Eco Park, para mag-relax at mag-pahangin and natutuwa naman ako kasi tagal ko na din na di naarawan. It's like a huge forest pero maraming amenities like swimming pool, wall climbing, pede ka din mag-boating and maglaro ng paint ball.

Pero hindi naman yun ang habol namin, gusto naming makalanghap ng fresh air. Specially ako, mahina katawan ko, masiyado ng nakakahilo ang amoy ng siyudad, quarter to 4, umuwi na kami, pare-parehas na pagod pero, sulit naman kasi nag-enjoy naman kami.

Playroom

So today, this is how my room looks like, ginawa siyang playground or let us say playroom ng aking niece na si Zoe, well after that her dad clean my room. Ngayon ko lang nakita ganito kagulo kwarto ko.

Devil will rise again

here it comes.

Steps

I had enough of the lies, waiting, and crying. After ng gamutan ko, I'm gonna change myself, rebuild a new one.

Step 1: need to cut my hair [I think, or kulayan ko na lang ulit ng black].

like this or

like this one?

Step 2: put some tattoo at my back.

Step 3: ayoko magbigay na ng comment, suggestion or opinion sa buhay ng ibang tao, because na mis-understood lang nila ako.

Step 4: isang sagot sa bawat tanong.

Step 5: wag magbigay ng awa or pakilam sa mga taong lumalapit.

Step 6: ayokong i-attach ang sarili ko.

Step 7: wag sagutin ang mga tawag or text na wala namang kwenta.

Step 8: pag may magpapakilala, iiwasan ko, perwisyo lang sila.

Step 9: hindi ako hingi ng tulong sa ibang tao [except sa family ko]

Step 10: wala akong ibang mamahalin kung hindi yung family ko.

Ayoko ng umiyak, ayoko ng kumibo sa mga taong nagpapaasa, di makaunawa, mapanghusga, di ko kelangan ang mga taong kagaya nila, masarap mabuhay mag-isa walang iniintindi, walang mangingialam.

Back to my old self, I tried to be one of them, inunawa ko sila, natuto akong makipagsaya sa kanila, kahit sa part ko hirap akong makisalamuha or makipag-socialize sa ibang tao, I hate crowds, fancy lights but in the end I will never be like them, being in love is such a sign of weakness.

Wala ng ibang makapagpasaya sa akin, kun'di sarili ko din.

Tristes

Sometimes I ask myself kung masaya ba ako or hindi, yeah I know, di naman kasi ako katulad ng ibang girl na mahilig gumimik till dawn, although before that gumigimik ako and uminom, but the truth is, gusto ko magtravel kung saan-san, specially kung puntahan may magandang view/nature, I love reading books, articles net, I love to sketch and pain, I love listening to jazz, instrumental, classic music, music na makapag parelax ng isip ko, pero nakinig din naman ako ng mga rnb or alternative, yeah I know boring ako, and I've been in love before, nakaranas ng pain marami na, and I do have a bf now, di ko siya matawag na fiance, ewan ko kung bakit, ayoko ng pinagusapan ang kasal, na-experience ko na before, talking about marriage, happy life, reaching some dream kasama yung taong mahal mo, before me and my bf talk about love, family, dream and marriage, pero ngayon ayoko ng pagusapan yun, nalala ko tuloy yung mga tanong sa akin nung mga nanligaw sa akin, "ano ba makapagpasaya daw sa akin", and then sumagot ako wala, wala kahit ano, my co-worker ask me once "masaya ka ba?" she ask me like that because siya rin hindi masaya, again sumagot ako, "hindi, gusto kong maging masaya" she smiled and said, "alam ko ibig mong sabihin, true happiness hinahanap mo, gusto ko rin niyan", tumahimik na lang ako, siguro tama siya, true happiness, na hindi mahanap o mabili sa kahit saan, siguro nga gusto ko yun, may nabasa akong prayer book at may isang poem na nakalagay, at eto yung isa sa mga sentence dun, "money can buy amusement, but not happiness".

When I was a kid, kung hindi ako nagkamali, grade 2 or 3 ako nun, may bestfriend akong tinatawag before, yes she is a girl. Lagi akong nasa house nila, naglalaro, don't want to mention her name na, she's kind, lagi kaming magkasama before, and nagalit lang siya sa akin nun nung time na sinabi ko hindi ko gusto yung baon niya at nakakadiri, kung hindi ako nagkakamali puso ng manok yun, and then she cried, after nun lumayo na siya sa akin, and may iba na siyang kasama, my classmates told me na salbahe ko daw, and then wala ng nakipagusap sa kin nun, meron man pero konti lang, and then I confronted her, and iniwasan niya lang ako, and I remember hinanap ko siya nun before, after ng uwian, kasama niya yung bago niyang kaibigan, and pumunta dunsa house ng new friend niya, kilala ko rin naman kung sino yung girl na yun, at alam ko din ang house nila, and this girl lumabas sa gate nila and she told me na may ginagawa sila, and sinabi sa akin ng girl na yun, "kahit kelan daw hindi naman daw kami naging magbestfriend". So sad, but I never cried. Umuwi na lang ako magisa.

Elementary days, nalala ko, pag fiesta si mama ayaw akong palabasin ng house, they even paid a child para lang makipaglaro sa akin, I tried to be nice to them, pero mas gusto nilang umuwi, nakatira pa ako nun sa Manila, then a few years later nasunugan kami, tumira naman kami sa Caloocan, ayokong lumabas din nun, new neighborhood, hindi ko sila kilala, madalas nila akong tuksuhin na "payatot" or "lampayatot", because ang labo ng mata ko, [elementary days din nung nakilala ko yung bestfriend ko na itinuring ko], itsura ko nun, meron akong black short hair,and my skin is pale like a paper, lagi na lang akong tinutukso and my dad saw me crying and he said, "next time wag kang uuwi dito na umiyak, labanan mo sila kung kinakelangan", pinalo niya ako nun,I'm scared, I decided na lang na maglaro magisa sa loob ng house, my mom brought me a dollhouse at kung anu-anu laruan, masaya na akong naglalaro magisa after nun, and then may nakilala din akong girl in my neigborhood before but she was so mean, lagi niya akong sinasabunutan at pinapagawa yung mga bagay na ayoko, since then I started to fight back even sa school, mas gusto kong nagisa na lang ako.

Highschool days, di maiwasan may mga bully, at siyempre isa nanaman ako sa napzgtri-tripan, and then here it goes again, a mean girl, tahimik lang ako dahil ayoko ng gulo, madalas binabato nila ako ng papel sa sa likod or pinaparinggan, public school pa ako nun, may mga naging kaibigan din ako nun, pero ayokong i-attach yung self ko sa kanila, mga classmate kong lalaki nagpapakilala sa akin even sa ibang section, even the higher one, and then I started to became popular, pero di naman ganun ka-popular I guess, tahimik lang ako nun, mga senior sa amin gusto ako, kinakausap nila ako kasi ang tahimik ko daw, and this mean girl, inaway niya na ako, but I never fight her back, madalas niya ako pahiyain, "feeling ko daw ang ganda-ganda ko" but wala naman akong ginagawa, again I never cried, until my mom decided na ilipat ako sa private school, kasi naging gangster ako nun sa public, madalas akong magcutting, hanggang sa tumiwalag ako sa grupo ko nun, and then they began hunting me, para parusahan daw sa pagtiwalag. Private school days, cousin ko kasi may katungkulan sa private school but di kami close, of course may mga bully naman, 2nd year ako nun, kinukulong nila ako sa cr, mga naging friend ko lang nun is yung mga bagong transfer din, ayaw nila sa akin, dunno why, wala naman akong ginagawang masama once again di ako umiyak, even yung mom ng classmate ko sinabihan ako na "di ka bagay dito, bumalik ka sa pinanggalinan mo, pweh!" once again di ako umiyak, hindi rin ako nagsabi sa mama ko. Nakilala ako sa school nun, sa mga drawing ko, madalas akong nasa angel's hall, or nasa tuktok ng school namin, but I met a few friends there, madalas din isa ako sa mataas sa history,filipino and arts, until naging ok na ako sa school, nakasanayan ko na ang mga tao dun and then I decided to cut my hair short and began to act like a man sa school na yun.

Back to elementary days, I remember, lagi lang nagisa si mama sa house or barong barong namin nun, my mom decided na lumipat sa Quezon city kasi nakabili siya ng kapirasong lupa, and then naiwan kami magkakapatid sa tiyahin ko, tiyahin ko favorite niya ate ko, kuya ko hindi masiyadong umuwi dun, madalas asa barkada siya, and ako hindi ko alam kung bakit mainit dugo sa akin ng tiyahin ko, lagi niya ako pinapagalitan, pinagbintangan din niya ako na ako kumuha ng mga nawawala, at gusto niyang tahiin mga kamay ko, katabi ko ring matulog yung katulong nila, binagsakan niya ako ng 3 vhs sa ulo nun, but once again di ako umiyak sa harapan niya. Umiyak ako pag naligo lang ako, nalala ko din sa sobrang hirap namin nun wala akong baon, kinukupitan ko yung katulong nila, pero pinagsisishan ko rin at itinigil ko din.

College days, walang msakit na ala-ala sa school ko nun, except for my 1st boyfriend, dun ako umiyak ng todo, I cried and begging him not to leave me, my first heartbreak, for years I didn't notice my hair became long, and I decided na magayos na, sabi nga nila lagi akong nagisa nun, nalala ko nun, may isang baklang bata na binu-bully at inaway ng mga classmate niya and then sinaway ko lang sila kasi maingay, ayoko ng maingay, and after nun sinundan na ako ng baklitang bata na yun, at ako ang tinuturo niyang ate, even sa mga highschool haharangin lang ako para sabihan ng "ate ang ganda mo", may mga nanligaw sa akin nun, pero di ko pinapansin, mga childhood kakilala nun, nakita kong ulet pero nagtaka sila at bigla daw nagbago itsura ko nun, nailagay din ang name ko nun ng di ko alam, sa mga contest, pero di ako umaatend, pageant contest, for more than 2 years di ako nagentertain ng mga maging bf ko, naging tahimik lang ako, and then after nun I met my 2nd bf, thought he is the one, I love him we've been dating for 2 years, after that may mga nalaman akong dark secret niya, it breaks my heart and cried a lot again, since then I'm searching for happiness.

And then I met him, my current bf, I love him and umiyak na rin ako para sa kanya, and then I ask myself "kelan kaya ako maging masaya?"

Rainy afternoon, pauwi ako from office, staring outside the window of the bus, singing in my head someone to watch over me, maybe I need someone, who can comfort me, my mom is old, and I'm a lady, I must protect myself, sabi nila love ang makakapagpasaya sa isang tao, my mom loves me, my family loves me, but bakit parang may hinahanap pa akong isang bagay, di ko alam kung anu yun, pero sana makita ko na siya or yung bagay na yun.

I want to be happy.